Jur

Pan młody, około dwudziestu zim — syn farbiarza Krecza i Wiszy, z rękami w barwie po łokcie i w kaftanie już za małym. Prostolinijny, trochę za głośny, o złotym sercu: nosi, dźwiga, przynosi jabłka. Mówi za dużo naraz, zdania mu się potykają, a przy sztywnym teściu Stenie milknie albo mówi o jedno zdanie za dużo. Poślubia Liję na weselu w domu cechów.