Marta

Stara zielarka Jar, ponad siedemdziesiąt lat. Słabnie i wie o tym, ale się nie skarży. Ma precyzyjne oko na rośliny i dobre oko na ludzi — to ona zna wrzosiec leśny i przekazuje Zorze jego próbkę. Jej słowa ważone są jak zioła — jedna celna uwaga, nie więcej. Wieczorne herbaty z Zorą przy ogniu należą do jej najcieplejszych zwyczajów; to Marta pyta „Znalazłaś, czego szukałaś?", a Zora odpowiada: „Znalazłam coś, czego nie szukałam."