Sela

Trzynastoletnia siostra Brena, pod jego opieką od czasu, gdy zaraza zabrała im rodziców. Drobna i szybka, z burzą ciemnych włosów po matce i bystrymi czarnymi oczami, które widzą za dużo i za szybko; tam, gdzie brat analizuje i milczy, ona czuje i działa pierwsza. Jest w wieku, w którym zaczyna mieć własne sekrety i własne zdanie, i chce, by traktować ją poważnie, nie jak dziecko.

To Sela wie, dokąd i czemu uciekła Maris — zwierzyła się jej i obiecała milczenie. Jej lojalność opóźnia ratunek, gdy przyjaciółka jest w śmiertelnej dziczy; rozdarta między obietnicą a życiem Maris, w końcu pęka i oddaje wiedzę bratu, czując przy tym, że kogoś zdradziła. Bez tej wiedzy ratunku by nie było. To emocjonalny szczyt jej relacji z Brenem.