Tarn

Przyjezdny wędrowiec, obcy w Ostrowinie, znający puszczę i sztukę tropienia. Gdy Maris znika, strach osady najpierw robi z niego kozła ofiarnego — obcego, na którego łatwo zwalić winę. W toku ratunku okazuje się jednak niezastąpiony: to on czyta ślady i prowadzi przez dzicz, której miejscowi się boją, i z podejrzanego staje się głównym sojusznikiem Brena.

Ratunek kosztuje go realnie — zostaje ranny w udo. Gdy bród znów otwarto, odchodzi traktem na północ, ku Wełnie, tak samo cicho, jak przyszedł.