Doss

Stary mistrz kowalski z Ostrowiny, cichy wdowiec i mentor Brena — surowy, oszczędny w słowach, zwykły rzemieślnik, który tylko wyjątkowo pozwoli sobie na jedną mądrą uwagę o fachu albo o życiu. Jest już schorowany i za słaby, by kuć: oddaje kuźnię Brenowi, kładzie się w jej kącie i „poprawia", a znak czeladnika, który wykuwa uczniowi, jest ostatnią robotą, jaka wyszła spod jego młota.

Jego wartość w ratunku Maris leży nie w sile, lecz w pamięci. Doss zna puszczę i stare ścieżki — w młodości sam zawrócił z grobli i nosi ten wstyd — i to on wie o ruinie starej osady na północ od rozłogów oraz o izbie, która wciąż ma dach. Ta jedna wiedza wskazuje, gdzie szukać dziewczyny. Ostatecznie żyje, słabnie i zostaje w kuźni pod opieką Brena.