Oren

Starszy, majętny mieszkaniec Ostrowiny, w domu z kamienia, któremu Maris miała przypaść w zaaranżowanym targu za ojcowski dług. Nie jest złoczyńcą, lecz był dla niej klatką, nie katem. Spóźnił się nad mokradłami, przyszedł zobaczyć, co narobił, i — widząc cenę — darował dług, zerwał targ i puścił dziewczynę wolno. Jego skrucha pokazuje miasteczku, co strach robi z ludźmi.